Kiralyi von den Teichfeen

Királyi, in februari 2003 ben jij samen met je zusje Kincsem door de fam. Ackermans opgehaald bij kennel Von Den Teichfeen in Duitsland. Ook Monique en Patrick Evers waren mee, om jullie op te halen. Borász, jou vader is hun reu, dus hartstikke nieuwsgierig waren ze naar de nakomelingen van hun leuke reu. Kincsem blijft bij de fam. Ackermans wonen.

Bij ons thuis gekomen werd je nieuwsgierig opgewacht door Cujo en Fajka. De eerste ontmoeting ging goed. Je werd besnuffeld door beide, en liggend op je rug werd je goed bevonden om in de roedel te komen wonen. S´nachts was het feest met jou, we hadden de bench in de kamer gezet. Het plan was om jou in de bench te laten slapen. Nou dat idee konden we laten gaan. Je accepteerde de bench niet, en omdat we toen nog buren hadden, hebben we je uit de bench gehaald. Je ging meteen naast Fajka liggen, en keek ons aan met een blik van, ikke ga echt niet terug in de bench. Dat was 1-0 voor Királyi

Maandagmiddag komt Sandra met Argos en Hera jou knuffelen, dat hebben we geweten zeg. Altijd kijken Argos en Hera eerst bij de voerstandaard of er brokjes in de voerbak liggen. Nu lopen ze direct naar de kamer, en daar zit jij op de vloer. Je ziet 2 zwarte koppen en zet het op een piepen, wat was je geschrokken zeg. We laten je eerst bij komen van de schrik, geven Argos en Hera aandacht, die begrepen er niets van. Maar toen Sandra jou ging knuffelen, kwamen Argos en Hera ook bij jou snuffelen.

Samen met Fajka diepe kuilen graven, wij waren daar niet blij mee. Alles moest netjes blijven omdat ons huis te koop stond. En een tuin met kuilen is geen gezicht. Eind maart zijn we verhuisd naar Belgie. Daar was het feest voor jullie allemaal. Veel speelruimte, en fijn wandelen op de Keiheuvel, dat vond je spannend. ook jij was net als Fajka, boos als we in jou ogen een te kleine wandeling met jou liepen. De volwassen honden wandelde langer, iets wat jij ook graag wilde. Maar daarna was je weer onze Királyi, een knuffelige Kuvasz pup.Wat een geweldig karakter had jij, altijd zacht met knuffelen en zo lief tegen iedereen. Kleine kinderen, grote kinderen, invalide mensen. Het maakte niet uit, je vond ze allemaal lief, ook mijn zusje Ina, met een verstandelijke handicap. Je was haar grote knuffelpup. Ze kon je bemoederen, het liefst lag ze met jou languit op de bank. Wandelen met jou vond ze super leuk, en jij hield rekening tijdens het wandelen dat je niet een onverwachte ruk aan de lijn gaf, je voelde feilloos aan dat er rustig gelopen moest worden als Ina jou lijn vast hield.

Show lopen vond je geweldig, je liet alles toe in de ring en won bijna altijd. In Wychen waren we ook op de kerstshow, daar liep iemand met 2 jongens die beide blind waren. Nou dat was voor jou geen probleem, ook zij konden je knuffelen. 

In 2004 ben je een geweldige pleegmoeder voor Densy geweest na het overlijden van Fajka. Dat was voor iedereen verdrietig, maar Densy en jij waren helemaal van slag. Jullie aten slecht, soms vroeg ik me radeloos af, wat we toch moesten doen. Tot we een gouden ingeving kregen, we plaatsten jullie samen in de puppyren. Nou dat was top, jij nam de zorg op je van Densy. Die liet zich betuttelen door je, en jij was blij met je zorgtaak.

Dan krijgen we een bericht waar we moedeloos van werden. Bij Dierenkliniek Maarten Kappen, hadden we voor Hera en jou afspraken voor röntgen van jullie heupen. Densy was ook mee voor de nodige socialisatie. Jij ging als eerste in de röntgen, ruimte, ik bleef in de gang wachten met Densy. ik werd te snel binnen geroepen, en daar sloeg de vloer weg onder  onze voeten. Je had Patella Luxatie. Erfelijke aandoening vertelde Maarten, dus niks fokken met jou, niks zoeken naar leuke reu voor jou. Maarten vroeg of wij je Hd wilde weten, nee zeggen we unaniem. Dan is Hera aan de beurt, ook Sandra komt naar buiten met een rot uitslag. HD D heeft Hera, na veel meer gedoe met Hera had deze uitslag toch wel anders mogen zijn. We zijn allemaal verdrietig, en jij komt ons troosten. Daarom liep je af en toe op 3 pootjes rond. Onze DA in Balen wist niet waarom jij af en toe zo rende. Maar goed dat we je dagelijks niet te lang bij de volwassen donders lieten spelen. Anders was het probleem misschien nog groter geweest. We melden dit slechte nieuws ook aan Dick Koster, en Marjory belde s´avonds voor de uitslag, en tja, toen kregen ze dit te horen. Ook jou fokker hoorde dit nieuws, volgens haar was jij de enige met Patella Luxatie. We zoeken op internet wat we voortaan wel en of niet met jou kunnen doen. Wandelen in los zand is goed voor je, dus kan ik blijven wandelen met jou Királyi op de Keiheuvel. ook fietsen op rechte weg is goed, dus ook dat gaan we doen met je.    

Ee gaan verder met ons leven, en komen ook deze tegenslag weer te boven!!!!

 

Op een zaterdagavond komt buurman Johan een varkenskop brengen. We gaan aan de slag om de kop te koken. Boven een grote hoge soeppan steken we de kop met zijn snuit naar beneden in de pan.  Het breedste gedeelte van de kop steekt er boven uit, jullie waren helemaal gek, en staan zich te verdringen bij de pan vanwege de heerlijke geur. Dat wordt smullen morgen en de volgende dagen. 

Dan komt er een moment dat je steeds zwaarder gaat adem haalt. Tijdens de jaarlijkse controle door de DA zegt dat ze je hartslag niet vertrouwd. Dus gaan we met jou naar een kliniek in Oisterwijk. Hij ziet inderdaad dat er iets aan de hand is met jou hart, wat precies fout is, is niet duidelijk nog. Over een half jaar weer terug komen. Dan blijkt dat ook je schildklier niet goed werkt, de waarde zit aan de onderkant. Na het volgende hartonderzoek is de conclusie dat het door de slecht werkende schildklier komt. Na een lang gesprek met de specialisten is besloten om je niet te opereren aan de Patella Luxatie. De narcose zou een ernstige belasting voor je hart zijn.

In 2005 hebben we een nestdag van 2 fokkers die beide 10 jaar fokken. Wij zijn ook uitgenodigd, omdat jou vader uit zijn foklijn komt. ook jou fokker Királyi is aanwezig, uiteraard zien en spreken wij elkaar. Ze  vraagt hoe het met Királyi gaat, en wanneer we een nestje plannen met jou. Wij kijken elkaar aan, en zeggen dat we helemaal niks plannen van een nestje met jou. Beetje geïrriteerd zeg ik, je weet dat ze Patella heeft, wat erfelijk is, Dan ga je niet fokken. Dan zegt ze dat ze Királyi wel terug wil nemen, want zij durft wel een nestje met Királyi aan. We zijn even met stomheid geslagen. Dan horen we ook nog van haar dat alle puppy´s op 1 na allemaal ernstige gezondheidsproblemen hebben. En dan wel een nestje met Királyi willen. Je vraagt je wel eens af, of iemand weet wat hij doet of wil doen!!!

Királyi weet van elke dag een feestje te maken, ze geniet van alles wat ze ziet en als we met haar een stukje fietsen of wandelen kan haar dag niet meer stuk.

Langzaam gaat haar gezondheid achter uit. Maar omdat ze van alles geniet en nog steeds met haar vriendjes speelt valt het niet zo op voor anderen. Onze overbuurman Vic wandelt dagelijks langs ons huis, dan loopt hij naar de poort en knuffelt tussen de spijlen door alle donders die er staan. Zijn hond wacht geduldig tot zijn baasje klaar is. Buurman Vic vraagt regelmatig hoe het met Királyi is. De wandelingetjes     worden korter en meerdere keren op een dag, fietsen gaat echt niet meer.

Tot op een donderdagmorgen, we lopen naar buiten. Je gaat op het gras liggen, en kijkt me aan met blik in je ogen laat me maar liggen. Ik zeg kom meid hier kan je niet blijven, dan weer naar binnen. Toch nog even op het gras lopen om je behoefte te doen. naar binnen en de DA gebeld, die komt s´middags langs en heeft een injectie voor Királyi meegenomen. En nog zwaardere pillen voor je. De DA zegt dat ze vrijdag weer komt voor de injectie. Verder kan ze niet veel meer doen voor je. Je ligt op je bed voor de tuindeuren, en kan zo al je maatjes zien spelen. Als ze binnen komen, gaan ze allemaal in jou buurt liggen en  snuffelen wat af bij je. Als je teveel pijn hebt, waarschuw je met grommelen, kom niet dichtbij me. En dat doen ze ook niet. Maar wel blijven ze in je buurt liggen. En als buiten spelen blijf je kijken. Zaterdag en zondag zijn slechte dagen voor je. Zondagavond geef je aan dat je nog naar buiten moet. Met een handdoek trekken we je omhoog, Eenmaal op je pootjes ga je lopen naar buiten. Naar achteren om je behoefte te doen, en daar komt de oude Királyi weer in jou boven. Want als jij moet poepen zoek je net zolang tot het juiste plekje is gevonden. Dus ook vanavond doe je dat, 8 x draaien en snuffelen, en dan laat maar vallen die drol. Dan naar binnen lopen, maar dat lukt je niet, dus een kar gepakt, daar hebben we jou opgelgd en door de tuindeuren hebben we naar binnen gereden.

Je vriendjes gaan allemaal in je buurt leggen, soms even snuffelen. Knuffeltjes  krijg je van ze. Ze nemen afscheid van je op hun manier. Ik wilde dat wij mensen er net zo mee om kunnen gaan. Een slapeloze nacht volgt, maandag zien wij ook dat het zo niet verder kan. De DA komt en we bespreken wat nu, maar er is geen wat nu meer. Királyi zucht, en het is alsof ze zegt, niet tutten maar neem de beslissing. En dat hebben we dan ook gedaan. Királyi is maandag 23 februari 2008 overleden.