Onze keuze

 

Al enige jaren was er geen hond meer in huis. We hadden een afspraakje samen, Piet en ik. Na zijn pensionering zouden we gaan kijken en informatie vergaren over wel kras hier bij ons zal passen.

 

In voorjaar 1996 zag Piet een pagina vol met foto’s van allerlei rassen, met allemaal een krant in hun bek, onder de foto stond vermeld om welk ras het ging. Piet riep mij, kom eens kijken,dit wordt ons ras. De Kuvasz !

 

Ik had echt zoiets van het zal wel zo zijn, had echt nog nooit gehoord van het ras. Maar Piet ging serieus informatie vergaren. En in juni 1997 gingen we puppy’s kijken bij kennel Szorza’s in Harkema. En daar lag een reutje in het nest, die ons aan keek en we wisten meteen dit wordt onze reu.

 

En zo kwam de eerste Kuvasz in Bovenkarspel wonen. Niemand in het park had net als wij ooit gehoord van dit ras. In het park had Cujo altijd veel lol samen met alle andere honden, en eigenaars. Er liep een grote Gerrit en kleine Gerrit, zo werden ze door iedereen genoemd zodat iedereen wist over wie we spraken. Als het bijna 17.00 uur was, liep Cujo naar de ingang, we konden roepen wat we wilde, maar Cujo luisterde niet. Hij ging eerst een knuffel halen bij grote Gerrit, even snuffelen bij de teefjes, en dan kwam hij vrolijk aan gehuppeld. Veel zgn. kenners vonden dat wij dat niet moesten toe laten. Maar wij wisten wel beter, we hebben een Kuvasz in huis zeiden we. Frappant was, dat als we bv om 15.00 uur in het park gingen lopen, Cujo niet terug liep naar de ingang. Zal de Kuvasz ergens een horloge in zijn vacht hebben hangen!

 

En nog steeds neemt de Kuvasz een heel belangrijk plekje in ons leven. Inmiddels hebben onze teefjes 4 nestjes gefokt.